قوش و حجاري ها و نگـارگـري هاي به جاي

مانده از دوران باستان تا زمان اسلام نشان دهـنده عـلاقه و ذوق ايرانيان به هـنر موسيقي مي باشد. در دوران پس از اسلام موسيقي به دليل مخالف ها، شکوفايي دوران پـيشين خود را از دست داد. ولي به هـر حال به حيات خود ادامه داد.  اين استمرار را مي توان در زمان صفويه در بناي کاخ چهـلستون و اتاق موسيقي کاخ عالي قاپو مشاهـده کرد. 

موسيقي ملي ايران، مجـموعه اي است از نواهـا و آهـنگ هايي که در طول قـرن هـا، در اين سرزمين به وجود آمده و پـا به پاي ساير مظاهـر زندگي مردم ايران تحول وتکامل يافتـه، و بازتابي از خصوصيات اخلاقي، وقايع سياسي، اجـتماعـي و جـغـرافـيايي ملتي است که تاريخـش به زمان هاي بسيار دور مي رسد. ظرافت و حالت تعـمق ويـژه موسيقي ايراني انسان را به تـفـکر (برگرفته‌ از سایت....( و تعـقل و رسيدن به جـهـاني غـير مادي رهـنمون مي سازد.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

کوک ناساز از هر دری سخنی

موسیقی تیراژ زندگی به شرط خنده مطلوب اما جدی است موسیقی طنز به مفهوم تخصصی آن در سینما و مجموعه های تلویزیونی كمتر وجود داشته است كه چنین امری ناشی از نبود نگاه های پژوهشی به این نوع موسیقی است. هوشنگ جاوید پژوهشگر موسیقی با بیان مطلب بالا گفت : طی پنجاه سال گذشته موسیقی با نام موسیقی طنز وجود نداشته است بلكه آهنگسازان از كلاس طنز برای ترانه بهره می گیرند در حالی كه موسیقی طنز باید به گونه ای ساخته شود كه مخاطبان به تعریف لبخند آمیزی امجموعه ها بسیار جدی تر باید تلقی شود. خبرگزارى ايلنا بیشتر....

 

 

index.html