پیشینه حبیب الله بدیعی

گلهای رنگارنگ 466 همراه شهیدی و الهه

حبیب الله بدیعی
در سوادکوه مازندران متولد شد دو ساله بود که پدرش سوادکوه را ترک و مقیم ساری شد. حبیب از نوجوانی ویلن را آغاز کرد و پس از مدتی نزد لطف الله مفخم می رود و پس از سه سال در سال 1329 به عنوان سولیست در برنامه رادیو ارتش به نواختن ویلن مشغول می شود.
بدیعی در سال 1331 به کلاس استاد ابوالحسن صبا می رود و دوره تکمیلی ردیف موسیقی را نزد این استاد بزرگ موسیقی به پایان می رساند. حبیب الله همزمان با استاد صبا نزد یکی از اساتید موسیقی کلاسیک با این شیوه از نوازندگی آشنا می شود بدیعی علاقه بسیاری به موسیقی ایرانی داشت و اعتقاد داشت که موسیقی هر کشور نماینده اعتلای روح آن ملت است و اگر بخواهند استقلال و همبستگی ملتی را از او بگیرند اول موسیقی و ادبیات و فرهنگ آن کشور را تسخیر می کنند و به سراغ سایر نشانه های ملی آن کشور می روند حبیب الله در نوازندگی و آهنگسازی قدرت و توانایی قابل ملاحظه ای داشت. وی در سال 1337 عضو شورای موسیقی رادیو، در سال 1345 معاون اداره رادیو تهران و سپس معاون اداره موسیقی، سال 1346 تا سال 1351 رئیس اداره موسیقی رادیو و از سال 1351 تا سال 1358 عضو شورای واحد موسیقی شد و ارکستر باربد را به مدت 6 سال رهبری کرد.
حبیب الله بدیعی حدود یکصد و پنجاه آهنگ ساخت و خودش این قطعات را بیشتر می پسندید: کعبه دل، فریاد از این دل، افسانه عشق، افسانه زندگی، شعله سرکش، سنگ صبور

http://www.habibollahbadiei.blogfa.com/