آواز بیات تهرون

نعنا ترخون

تقویم دارم تقویم

سمنو های سمنو

سکه برای عیده

شمعی های شمع

سیب شیرین دارم

تخم مرغ

اسماعیل مهرتاش به سال 1283 شمسی در تهران متولد شدابتدا تحصیلات خود رادرمدرسه دارالفنون به پایان رسانید وچون از کودکی دارای صدایی خوش بودوعلاقه هم به موسیقی داشت تصانیف متداول زمان خود رازمزمه می کرد وعلاقه زیادی به یادگیری تار داشت وروز شب دراین فکر بود تااینکه خانواده اش وی را برای فراگیری تار نزددرویش خان فرستادندواو نیز نزد این استادبزرگ کار می کند ونواختن تار رایاد می گیردسپس پس از چندی نزد یکی ازموسیقیدانان عصر به نام داود شیرازی می رود ومدتی نزد ایشان کار می کندوپس از مدتی درمدرسه عالی موسیقی نزد شادروان استادوزیری مدتی مشق موسیقی می نماید .پس از چندی استاد اسماعیل مهرتاش درصدد تاسیس کلاسهایی جهت تعلیم تار،فن بیان وهنرپیشگی برمی آید واین کلاس راتاسیس می کندکه به جامعه باربد معروف استا دآزشاگردان خوب استاد مهرتاش می توان: مرضیه ، ملوک ضرابی،ملکه حکمت شعار، شجریان، برادران وفایی،شهیدی،فروزنده،حسن اعتمادی،شاپوررحیمی،حسن معبودی، منتشری، اکبرجقه،بهرام سیر،منوچهرشفیعی،گودرزی،محمدامین زاده،فریدون اسماعیلی(دوبلر)، رضایی، حسن یزدانیان(خوانندگان مذهبی) ومحمدرضا نوابی نام برد.

استادمهرتاش بعد یک عمر فعالیت هنری واجرای نمایشنامه های چون لیلی ومجنون ، خسرو وشیرین و.. وبعدازاینکه با آمدن آتراکسیون به جامعه باربد کلوپ جامعه باربد متلاشی شد .

در سالهای ۱۳۱۰ تا ۱۳۲۰ اسماعیل مهرتاش چند ترانه طنزآمیز برای بدیع زاده ساهت که در ابتدا بدیع زاده از خواندن آن ها سر باز زد.اما مهرتاش اعتقاد داشت در این زمانه ترانه می تواند بهترین شکل ابراز نازضایتی ها باشد.ترانه هایی که مهرتاش برای بدیع زاده ساخت متعدد می باشد که تا آن حایی که من اطلاع دارم این ترانه معروفترین آنها هستند:

۱- یکی یه پول خروس

۲-ماشین مشدی ممدلی

۳-گل پونه نعنا پونه

۴-گل نعنا

۵-یک یاری دارم

۶- زالکه زال زالکه و...

جامعه باربد همان طور که گفته شد در سالهایی که هنوز بازار تئاتر در ایران رونق نداشت توانست با اجرای نمایش های موزیکال نقش به سزایی در پیوند جامعه با موسیقی و همچنین هنر تئاتر داشته باشد. در سالهای دهه ۱۳۴۰ تنها مهرتاش به کار آموختن شیوه های تارنوازی و لحن اجرای موسیقی پرداخت و با مرگ او جامعه باربد به فراموشی پیوست.مهرتاش علاوه بر ساختن ترانه های طنز آمیز چندین تصنیف سنگین هم برای خواننده های مختلف ساخت که بسیار شنیدنی است.از جمله معروف ترین آن ها بیدل می باشد با مطلع چه خوش صید دلم کردی بنازم چشم مستت را... که ابتدا در سالهای ۱۳۲۰ ملوک ضرابی آن را ساخت و در دهه ۱۳۵۰ ستار با اجرایی جدید از این تصنیف مجددا نام مهرتاش را بر سر زبان علاقه مندان انداخت.

در پایان متن یکی از ترانه هایی که مهرتاش برای یکی از شاگردانش به نام محمد منتشری ساخت را می نویسم.

اسماعیل مهرتاش نوازنده تار و از شاگردان درویش خان بود. او در سال 1285 متولد و در ششم اردیبهشت 1359 وفات یافت. یادش را گرامی می داریم./گروه فرهنگ و ادب و هنر 

http://madreseha.com/