اسیران بلا

رختخواب مرا مستانه بنداز

داریوش رفیعی خواننده دهه ۱۳۳۰ در روز ۴ دی ۱۳۰۶، در بم در کرمان دیده به جهان گشود. وی فرزند لطفعلی رفیعی، نماینده مردم بم در مجلس شورای ملی بود.

پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی در همان شهر در جوانی به‌خاطر موسیقی، تحصیل را در بم نیمه کاره گذاشت و به تهران آمد.


در تهران ابتدا با مصطفی گرگین زاده و سپس با مجید وفادار آشنا شد که حاصل آشنایی داریوش رفیعی با مجید وفادار ضبط ترانه‌هایی زیبا و ماندگار مانند: زهره شب انتظار با مطلع: شب به گلستان تنها منتظرت بودم گلنار با مطلع: گلنار، گلنار، کجایی که از غمت ناله می‌کند عاشق وفادار...وبسیاری ترانه مشهور دیگر شد
.


داریوش رفیعی همچنین باجواد بدیع زاده خواننده مشهور ایرانی نیز آشنا بود، به طوری که تقریباً عضو دایمی خانواده او بود.

او پس از مدتی تحمل رنج بیماری کزاز در بیمارستان هزار تختخوابی تهران که امروزه با نام بیمارستان امام خمینی آن را میشناسیم در روز ۲ بهمن ۱۳۳۷ سن ۳۱ سالگی درگذشت و او را در گورستان ظهیر الدوله دفن کردند.مجموعه آثار او بانام"کاروان عمر" به کوشش شهرام آقایی پور در سال 1387 به چاپ رسیده است

زهره

شب انتظار با مطلع: شب به گلستان تنها منتظرت بودم

گلنار با مطلع:گلنار، گلنار، کجایی که از غمت ناله می کند

عاشق وفادار ...وبسیاری ترانه مشهور دیگر شد.