دکتر داریوش صفوت (متولد ۱۳۰۷) از اساتید موسیقی سنتی ایرانی است. وی نوازنده سنتور و سه‌تار و از شاگردان حبیب سماعی، ابوالحسن صبا و حاج آقا محمد ایرانی مجرد است. او از جمله بنیان‌گذاران مرکز حفظ و اشاعه موسیقی در سال ۱۳۴۷ است.

دکتر داریوش صفوت در سال ۱۳۰۷ در تهران متولد گردید. وی تعلیم سه‌تار را نزد پدر (علی‌اصغر صفوت) آغاز کرد از سال ۱۳۲۶ تا سال ۱۳۳۶ به تکمیل نوازندگی سه‌تار و سنتور نزد ابوالحسن صبا اقدام نمود و سرانجام از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۸ به تحقیق در ردیف موسیقی سنتی ایران و تکمیل سه‌تار در محضر حاج آقا محمد ایرانی مجرد اشتغال ورزید.

او در سال ۱۳۳۲ به اخذ درجه لیسانس حقوق از دانشکده حقوق دانشگاه تهران نائل آمد و در سال ۱۳۴۴ از دانشکده حقوق دانشگاه پاریس، دکترا در حقوق بین‌الملل گرفت.

وی از سال ۱۳۳۸ به تدریس در زمینه‌های نوازندگی سنتور و سه‌تار، ردیف موسیقی ایرانی، آکوستیک موسیقی، تاریخ موسیقی ایران، شناخت موسیقی، آشنائی با موسیقی شرقی، فلسفه موسیقی ایرانی، تجزیه و تحلیل موسیقی ایرانی، موسیقی و اسلام، بررسی رسالات کهن موسیقی ایران و ... در مراکز زیر پرداخت:

  • هنرستان موسیقی ملی، تهران، ۱۳۳۹ - ۱۳۳۸
  • مرکز مطالعات موسیقی شرقی، وابسته به انستیتو موزیکولوژی پاریس، دانشگاه سوربن، ۱۳۴۴ - ۱۳۳۹
  • دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ۱۳۷۶ - ۱۳۴۵
  • هنرکده موسیقی ملی، تهران، ۱۳۶۰- ۱۳۵۸
  • دانشکده موسیقی دانشگاه هنر، تهران، ۱۳۵۸ تاکنون
  • دانشکده تلویزیون و سینما، تهران، ۱۳۵۶ - ۱۳۵۹
  • دانشکده میراث فرهنگی (تهران)، ۱۳۶۹

بسیاری از اساتید فعلی موسیقی از آموزش‌های وی بهره‌مند شده‌اند.

دکتر داریوش صفوت در سال ۱۳۴۷ مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران وابسته به سازمان رادیو تلویزیون وقت را بنیان نهاد و تا سال ۱۳۵۹ مدیریت آن را بر عهده داشت. این مرکز در گسترش موسیقی اصیل ایران و پرورش موسیقی‌دانان جوان سهم به‌سزائی داشته است.

وی هم‌چنین کنسرت‌های متعددی را در اقصی نقاط جهان اجرا نموده‌است.

عضویت‌ها و نشان‌ها

شاگردان سرشناس

آثار

  • رساله عرفان و موسیقی ایران به زبان فارسی، تهران ۱۳۴۸ (۱۹۶۹ میلادی)
  • ترجمه انگلیسی رساله عرفان و موسیقی ایران، چاپ نیویورک ۱۹۸۵ میلادی (۱۳۴۶)
  • ترجمه فرانسوی رساله عرفان و موسیقی ایران با اضافات، پاریس ۱۹۸۸ میلادی (۱۳۶۷)
  • پژوهشی کوتاه درباره استادان موسیقی ایران و الحان موسیقی ایرانی به زبان فارسی، تهران ۱۳۵۰ (۱۹۷۱ میلادی).
  • تصحیح و چاپ رساله موسیقی بنائی به اتفاق استاد تقی بینش به زبان فارسی، تهران ۱۳۶۸ (۱۹۸۹ میلادی)
  • بخش پایانی کتاب هنر موسیقی ایران به زبان انگلیسی، واشنگتن ۱۹۹۱ میلادی (۱۳۷۰)
  • کتاب موسیقی ایران به زبان فرانسه به اتفاق نلی کارن (Nelly Caron)، این کتاب در سال ۱۹۶۶ میلادی (۱۳۴۵) تحت نظارت شورای بین‌المللی و موسیقی یونسکو در پاریس چاپ شده‌است.
  • کتاب هشت گفتار درباره فلسفه موسیقی به زبان فارسی تاریخ چاپ ۱۳۸۶ انتشارات نیک
  • هم‌چنین از ایشان دو اجرای سه‌تار و سنتور به صورت کاست در داخل ایران قابل دسترسی است.

منابع