جمال وفایی به سال 1319 در خیابان ری تهران كوچه آصف الدوله متولد شد و دوران كودكی را زیر نظر پدرش كه از صدایی بسیار خوش برخوردار بود می گذراند . پدر جمال {محمد علی} قرآن را با صوتی بسیار شیرین و جذاب تلاوت میكرد و اولین قارئی بود كه صوت قرآن وی از رادیو پخش می شد و نامش در رادیو "نجفی كرمانشاهی" اعلام گردید . پدر جمال ، كه غیر از رادیو به مجالس روضه خوانی و ختم و ترحیم می رفت جمال را هم دنبال خود می برد و رموز خواندن را به وی می اموخت و جمال هم در هر جلسه یی كه شركت می كرد و می خواند ، پدرش پولی جهت تشویق به وی می داد

جمال در هفت سالگی به مدرسه ترقی می رود ، در این مدرسه با آقای منوچهر نوذری {هنرمند شایسته تئاتر و رادیو} كه فن بیان تئاتر را تدریس میكرد آشنا می شود . و وی كه كودكی خردسال بود به رهبری نوذری ، اولین پیش پرده یی به نام "بچه های شكمو" را در مدرسه می خواند كه فوق العاده مورد توجه حضار قرار گرفت و مدیر مدرسه از فردای آن روز به او تكلیف می كند كه سر صف قرآن و دعا بخواند و وی از هفت سالگی خواندن را شروع میكند .

جمال پس از مدتی كه با پدرش به مجالس ترحیم میرفت ، یك روز پس از خواندن مرثیه یی ، شخصی به نام "عبدالرحیم اعتماد مقدم" كه از كاركنان جامعه باربد بود حضور داشت و صدای وی را كه می شنود با پدر جمال صحبت میكند و از وی تقاضا میكند كه اجازه دهد جمال در جامعه باربد نزد اسماعیل مهرتاش كه همه را مجانی تعلیم می داد  ، جمال را هم تعلیم دهد و گفت :"حیف است این صدا از فیض چنین استادی بی بهره ماند." پدرش هم موافقت می كند و بدین طریق جمال به كلاس اسماعیل مهرتاش راه یافت و مدت دوازده سال هفته ایی دو روز در كلاس استاد و هفته ای یك روز زیر نظر "دكتر نامدار" استاد فن بیان و موسیقی رفت و همزمان با خوانندگانی چون : شجریان ، عبدالوهاب شهیدی ، منتشری ، نوابی و صفاریان تعلیم گرفت .                                                   

روزی در كلاس كه مشغول تمرین بود ، "مرحوم دكتر مهدی بركشلی" وارد شد و گوش به خواندن وفایی می دهد و بلافاصله از استاد مهرتاش می خواهد كه اجازه دهد وی در جشن دانشگاه تهران برنامه اجرا نماید ، استاد می پذیرد و وفایی در دانشكده ادبیات دانشگاه تهران اولین كنسرت خود را  همراه با استادانی نظیر : فرامرز پایور ، حسن كسایی ، حسین تهرانی ، اجمد عبادی و اصغر بهاری اجرا كرد و پس از چندی در سالن هنرهای زیبای كشور ، همراه با كمانچه اصغر بهاری قطعه ایی در افشاری اجرا كرد كه از رادیو و تلویزیون پخش می گردد و موجب شهرت وی میگردد . در سال 1345 ، رسما به رادیو دعوت شد و با آقایان :عباس شاپوری ، حبیب اله بدیعی ، منصور صارمی ، اسداله ملك ، فرهنگ شریف ، عباس زندی و مرحوم افتتاح همكاری خود را آغاز میكند . در برنامه گلها اعم از گلهای رنگارنگ ، برگ سبز ، شاخه گل شركت میكند و بیشتر اهنگ های مهدی خالقی را كه برایش می ساخت اجرا می كرد و بهترین آن از نظر خود وفایی "جمال كعبه" نام دارد كه روز عید قربان از رادیو پخش شد . 

وفایی پس از مدتی ، برای شركت در برنامه ی "ساز های ملی" به رهبری آقایان : مهدی فلاح و حسینعلی مفتاح و به سرپرستی ضیاء مختاری رفت كه مدت 5 سال ادامه داشت ، آهنگ های اركستر "سازهای ملی" را آقایان : اكبر محسنی ، ابراهیم خان منصوری و عبداله جهان پناه می ساختند و برنامه های مختلفی نیز همراه با آقایان : منصور صارمی ، اسداله ملك ، جواد لشگری ، بزرگ لشگری ، حسین صمدی و معارفی اجرا نمود .

وفایی سفرهایی به كشورهای : افغانستان ، آلمان و آمریكا جهت شناساندن موسیقی ملی ایران همرا با زنده یاد محمودی ، عباس زندی ، حبیب اله بدیعی ، علی تجویدی و مهدی تاكستانی نمود . و حدود 40 آهنگ از خود به جای گذاشت . جمال وفایی اعتقاد دارد كه چه دارد از مساعی و تشویق های پدرش است و روز یكه در اوج شهرت بود خبرنگاری از وی پرسید كه " شما چگونه خواننده شدی؟" در پاسخ آن خبرنگار گفت :‌"صدا ارثی است كسی نیست و من هر چه دارم از پدرم به ارث برده ام."

منبع

http://nawaye-irani.blogfa.com/post-3.aspx