در مورد این ساز:

تار سازی زهی است که با مضراب(زخمه) نواخته می‌شود.در گذشته تار ایرانی پنج سیم (یا پنج تار) داشت.سیم ششم آن را غلامحسین درویش (درویش خان) به آن اضافه کرد. کاسهٔ تار از چوب درخت توت ساخته می‌شود که هرچه این چوب کهنه تر صدای تاربهتر می شود. پرده های تار که روی دسته ی ساز قرار دارند از جنس روده گوسفند است. دسته و پنجه از چوب گردوساخته می شود. شکل کاسهٔ تار مانند دو دل به هم چسبیده و از پشت شبیه به انسان نشسته‌ای است..جنس خرک از شاخ بز کوهی است.در دو طرف دسته از استخوان شتر(عاج فیل) استفاده می‌شود.از نوازندگان اين ساز مي توان به استاد علینقی وزیری،،استادجلیل شهناز استاد محمدرضالطفی،استاد حسین علیزاده،استاد فرهنگ شریف استاد هوشنگ ظریف و بسیاری دیگر اشاره نمود.

از لحاظی ساز تار به سه‌تار نزدیک است. از لحاظ شیوهٔ نوازندگی زخمهٔ عادی در تار به صورت راست (از بالا به پایین) است ولی در سه‌تار بالعکس است (از پایین به بالا). همچنین از نظر تعداد پرده‌ها نیز با هم شباهت دارند. صدای تار به دلیل وجود پوستی که روی آن است از شفافیت خاصی برخوردار است. به خصوص سازهایی که ساخت قدیم هستند از شیوهٔ صدای دیگری برخوردارند.

سازنده گان معروف تار:

 استاد یحیی خان  و  استاد فرج الله اصفهانی را میتوان نام